Hadi bu sorulara dürüstçe ve kendin olarak cevap ver…
Hayat yaşadığın kadar mı sahicidir? Sürekli belki yarınla mı geçer
hayat. Bir gün olur belki ne dersinle mi biter her cümle. Hep düşlenenler mi
fazladır yoksa yaşadıklarımız mı eksiktir…Herkesin bir öyküsü vardır ya öyküsüz
kalırsa insan? Sadece inanmak mı istiyoruz bir tek kendimizin yarım
kalmadığımıza
Çocukluğumuzda kaybettiğimiz gamzelerimizin nerede olduğunu biliyor
musun?
En nihayetinde ruhumun derinliğinde teslim olduğum yok oluşlara, İçimizdekilerin
yavaşça yıkılışı izliyoruz nidalarımızı yutarak gözyaşlarımı teslim olarak… Beni, bizi kaybetmenin matemi ve sessizliğini içimizdeki yıkılışların sesi ürpertiyor beni ya seni? Yaşam yitirilmiş bir cümlemi, Zaman içinde var ettiğin kendini sonra kendi cellâdına dönüştürmek midir?
Yoksa sadece insanlara sunulan bir var oluş nedeni midir?
Senin hala içine akıttıklarından, sakladıklarından bir nefeslik yerin var mı?
1 yorum:
Öyküsü olmayan insan yoktur. Bazı öykülerin son'a kavuşmak için yolunda yalnız yürüyen kahramanları vardır. Çocukluğundan kalma gamzelerini fotoğraflarında arayan...
Bir öykünün her sayfasında sondan bir eksilir. Kaybettiğini bilmek o sayfalarda yaşanan binlerce anı sayesinde anlamlıdır...
Yorum Gönder