Sonsuza kadar yaşamak… Ödül mü ceza mı?
Yâda her hikâyenin bir sonu olmasaydı... Ne olurdu
Hayatın tek hayatta kalmasına izin verdiği kurbanı olmak nasıl bir duygu
biliyor musun?
Bizlerin her yerini saran bu iki kelimeyi yaşam ve yazgıyı nasıl bir
hakkaniyeti sığdırıyorsun.
Hayatin gölgesi insanın üzerine düşünce hiç bir şey eskisi gibi olmaz
hayatin tarifi haddimiz bile değil; yaşadıklarımız duyduklarımız
gördüklerimizle hududunu çizdiğimiz bir alan sadece...
Hayat gerçekse insanın canını acıtır.
Canımı yakanlar ne biliyor musun?...
0 yorum:
Yorum Gönder