Düş

Önceden cevaplarım vardı, şimdi ise sorularım 
Hangi düşlere düştüm, hangi düşlere düşecek,nedenlerim 
Önce yanıyorum  dirhem dirhem.
Sonra gerçek varlığımı arıyorum…
Olası olanın düşleri,
Suskunum...İçimde bir şeyler yıkılıyor.
Islak bir toprak kokusuyla uyanıyor ruhum düşten, gerçeğe.
Daha ne kadar sürecek bu;
Ne yaparsam yapayım içimdeki bir türlü doymayan açlık.
Neyi koyarsam koyayım bir türlü dolmayan boşluk.
Yüreğimde kime ait olduğunu bilemediğin, silemediğim hüznün, gözyaşlarının , kırgınlıkların, acıların izleri.
Ben yoruldum artık yaşamaktan, yaşadıklarımdan.
Sol göğüsümde hafif bir kıpırtı, ardından derin, ince bir sızı.
“Biraz mutluluk istiyorum yardım et bana.” 
Suçluyum...
Mutlu olma cesaretini bir türlü gösteremediğim için,
İnancımı yitirdiğim için
Kendime yaşattığım hayal kırıkları için.
Biraz hüzünlüyüm bu aralar.
İçimdeki o azaltamadığım acıları,iyileştiremediğim yaraları,

dökemediğim gözyaşlarını hissediyorum.
Olabilecekken olamamışları takılıp kalıyorum.
Keşkelerimle tükeniyorum.

Yüreğim mi?

Yüreğimdeki cümleler seni  anlatsa da olduğundan,anlatılandan çok daha fazlasın. İçimdeki “SEN” mi?
Sana olan sevda uzun ve çetin bir yolculuk gibi...
Yüreğimde sana ait parmak izlerini, asla silemedim.

Bütün yollar sonunda beni sana ulaştırıyor.

Her yolun sonunda yüreğim seni bekliyor.
Pusuda sanki sürekli sana olan sevdanın gölgeleri.

Yüzleşmekten yorulduğum yüreğim, ardında bıraktıkların… ve senden sonra faili meçhul yürek...

Anladım ki…
Sevda yürekli beslenir.
Yüreğin yüreğim ,sevdan sevdam, ne bir başı var ne de bir sonu.
Herkesin bir öyküsü var, benim öyküm sensin,seni alsan  gerisinde ne ben kalıyorum ne bir öykü.
Seni sevmenin en zor olan tarafı ne biliyor musun? 
Sana olan Sevdanın Cehenneminde her gün har olup yanmak ve hiç yanmamışım gibi yaşamak.
Nasıl inkar edebilirim ki?
Yaşadıklarımızın bende kalan derin unutamadığım izlerini ...
Yine SANA uyandım bu sabah.
Bu aralar ne çok ihtiyacım var SANA...